امشب چه كسي/ قلب گرگرفته را به بيرون پنجره پرتاب كرده است.

دردنياي امروزكه امكاناتي نظيردنياي مجازي،شبكه هاي ماهواره اي وحتي درسطح كوچك تر cdهاي فرهنگي هرگونه شناختي را به سهولت در دسترس جويندگان قرار مي دهند، نقش نبشته هاي سفر چيست ؟ ، با اين پرسش به سراغ " بادها شناسنامه ي مرا بردند " مي رويم تا نظاره گر تمهيداتي باشيم كه براي آشتي سفرنبشته با دنياي امروز مي توان جستجوكرد.

تاملي در« اين روزهايم گلوست» سروده ي« پگاه احمدي»

از اندیشه‌های جاری در نظریه‌ی چند صدایی یكی مفهوم دیگربودگی است؛ دیگری و صدای او برای بازنمایی من كه هویت‌اش تا حدی در دیگربودگی‌ست، برای متن چندْآوا و فاقد مركزیتی محوری ضروری‌ست. از همین روست كه در شعر بلند «تحشیه بر دیوار خانگی» هوشیاری ذهن شاعر در نقش مدیومی ظاهر می‌شود كه با هویتی از زن- تاریخ به احضار زنانی كه هریك نماینده‌ی دوره‌ای تاریخی هستند؛ می‌پردازد تا شقه‌شقه صدای‌شان را بشنویم و هویت مؤنث شعر كامل شود.

درنگي بركتاب «تهي» سروده ي«پويا عزيزي»

در شعر های پویا عزیزی علیرغم ِ این که کتاب تهی با شعری چالشی و اجتماعی "شما هیچ وقت عوض نمی شوید " آغاز می شود ، ولی سویه های غالب نگاه و نگرش او بیش تر در بخش های ِ گشای ِ 1 تا 3 نمود یافته اند ، یعنی نگاهی که به بهانه یا اتکای عشق به مرور رمزگشایی ، تجزیه –تحلیل و کشف و شهودی درونی و انسانی دست زده است و رویکردی که با واگویه های درونی و موشکافی در آن چه حول ِ محور ِ من شکل می گیرد ، می خواهد به شناسایی ِ هستی بپردازد و آن را بازتاب دهد :

زايش‌ شعر چند صدايي‌ در چگونه‌ نگاه‌ و تفكري‌ اتفاق‌ مي‌افتد؟ اين‌ پرسشي‌ ست‌ كه‌پاسخ‌ به‌ آن‌ چگونگي‌ فرايند خلق‌ و اجراي‌ شعر چند صدايي‌ را نيز به‌ همراه‌ مي‌آورد. براي‌بازنمايي‌ صداهاي‌ متفاوت‌، پيش‌ از هر چيز نياز به‌ ممارست‌ و تعاملي‌ متكثر و متنوع‌ باهستي‌ و انسان‌ است‌، به‌ ضميري‌ كه‌ از ناخودآگاه‌ فردي‌اش‌ فراتر برود؛ من‌ عادي‌ وروزمره‌اش‌ را پشت‌ سربگذارد و به‌ لذت‌ درك‌ حضور ديگري‌ دست‌ پيدا كند.

" حافظ موسوي " با كتاب « دستي بر شيشه هاي مِه گرفته ي دنيا، نشر زمانه ـ 1373 » فعاليت شعري خود را كه از مدت ها پيش آغاز كرده بود به گونه اي ديگر در ميان گذاشت، بنا بر اين شعر "موسوي" در جريان شعري دهه ي هفتاد مورد بررسي قرار مي گيرد؛ در گستره ي شعري كه ضربان ديگري را به پيشينه ي شعر معاصر اهدا كرد،

یکی از ما باید به او می‌گفت
مهرنوش قربانعلی
در باره ی« شهرزاد پشت چراغ قرمز»
(گزیده شعر)
فرشته ساری
موسسه انتشارات نگاه

در رویارویی نخست «مثل پاره‌های بامدادی» مجموعه‌ای پرسش‌آفرین است، چرا که از آن‌چه در ده‌های اخیر به عنوان هنجار آفرینی‌های دیگرگون در حیطه‌های زبانی، فرمی، سبکی طرح شده است؛ در آن اثری نمی‌بینیم و شاعر با برگزیدن تفردی شعری، سیاق شعری ویژه خود را در پیش می‌گیرد. از همین روی به «مثل پاره‌های بامدادی» باید از منظری که شاعر برگزیده؛ نگریست.

مروري برشعرهاي «عليشاه مولوي»

شيوه ي مفهومي نهفته درهراثرداراي كاربردهاي گوناگوني است،ازسويي يكپارچگي ووحد ت آن را مي سازد وازجهتي آگاهي اجتماعي وتجربي سراينده اش را نشان مي دهد كه به تبع آن سازوكارزباني ويژه اي را برمي گزيند.

تاملي در«وقتي شبيه عجيب»سروده ي« عليرضا بهنام»

اگر اين فرض را محل مراجعه قرار دهيم كه هر آنچه از لحاظ زيبايي شناختي نشاني از كمال دارد، صورتي خودبسنده به خود مي گيرد و گفته «باختين» را كه صورت هاي ساختاري عبارتند از صورت هايي كه ارزش هاي اخلاقي و مادي انسان زيبايي شناختي به خود مي گيرند و در نظر داشته باشيم كه بنا بر اين نگرش صورت هاي طبيعت به مثابه محيط اين انسان و صورت هاي رويدادهايي كه او در عرصه زندگي شخصي، اجتماعي، تاريخي... به مشاهده آنها مي پردازد، همه دستاوردهايي خودبسنده اند و نشاني از فرديت دارند، مي توانيم در جست وجوي اين خودبسندگي و فرديت نقبي به «وقتي شبيه عجيب» بزنيم.

شعربلند«صداي پاي آب»درآغازبه يك خودزندگي نوشت ماننداست ودرنگاهي اجمالي آسان يابي صوري آن بيشتربه چشم مي آيدتا گستره اي كه درهزارتوي پنهان خود دارد،اين شعربا بياني كاملا رئال و خودآگاه آغاز مي شودوبه گونه ي شعر اعترافي پهلومي زند:

رهيافت هاي ديگرگون
تاملي در«ماه،حلقه ي بي انگشت»سروده ي «ميثم رياحي»
مهرنوش قربانعلي

يادداشتي‌ بر: جلد اول‌ عشق‌:«ژئوسئانس‌ من‌»
يك‌ شعر از خيلي‌ بوي‌ لندها پيش‌
ساخته‌ي‌: محمدرمضاني‌ فرخاني‌
نشر قو: چاپ‌ اول‌ 1385

نگاهي به« تهران براي شعرشدن شهركوچكي است»،سروده ي«داوودملك زاده»

سوژه‌یابی از آنچه در زیست مالوف شاعر و تجربه‌های فردی‌اش اتفاق افتاده را هم در آثارش می‌توانیم ببینیم. مثلا‌ شعر <عروض‌خوانی> از شعرهایی است که در آن طنز درهم تنیده‌ای دیده می‌شود؛ از تعقیدات زبانی و بهره‌جویی از ظرفیت‌های شعر اعترافی گرفته تا چرخش‌های لفظی و معنایی و استفاده کاربردی از اصطلا‌حات علم عروض، که چندلا‌یگی ویژه‌ای را به وجود آورده است.

ارايه ي چند بعدي كلام اين امكان را فراهم مي آورد كه تركيبي ا زسويه هاي متفاوت نگرشي سيا ل را داشته باشيم كه دركنارهم امكان سلوك يافته اند وتبديل به جامعه اي معنايي شده اند.
بي شك رقص موزون جهان درنگاه وانديشه ي " سيمين بهبهاني" مثل زدني است ودستيابي به
غرابت هاي وزني،كشف رموزآ ن وبديع نگاري دراين عرصه سزاوار جهان غزل اوست. از
اين روي با گذرازاجماع برآن به سويه هايي ا زجامعه ي معنايي شعر" سيمين بهبهاني" خواهيم پرداخت.

كتاب با شعر “ اصلا نباش “ آغاز مي شود كه تلفيقي از فضايي رئال و غير رئال دارد كه آن چنان در هم تنيده شده اند كه به تمامي واقعي به نظر مي رسند . در همين شعر بنيان هاي نگاه غنايي شاعر را نيز مي شود ديد كه از سطح به سوي عمق گسترش يافته است و نشاني از استعداد عظيم انسان در جستجوي رابطه اي عاشقانه را بازتاب مي دهد، همچنين پذيرش عقوبت آن را كه چكيده حكايت هاي گوناگون برده است و سمت و سوي آن را در آثار كلاسيك بسيار نظاره كرده ايم كه قابليت تا چنين سطوحي را نيز دارد :

مروري بر« اتاق سي ان جي،شرح ماوقع» سروده ي« حبيب محمدزاده»

وارونه نمايي‌هاي شعر تفاوت و اختلاف‌هاي رخ داده در حيات امروزي با داشته‌هاي پيشين را بازنمايي مي‌كند و به چالش مي‌كشد. صورت نوشتاري شعرها، نبود تقطيع‌هاي متعارف و نامتعارف در آنها را نشان مي‌دهد كه گاه به ميني‌ماليسم داستاني نزديك مي‌شود.

نگاهي به« زمين اگرنچرخد» سروده ي« محمدجواد سلطاني»

با بروز پيرنگ هاي اجتماعي در شعرهاي تغزلي "زمين اگر نچرخد" با شعرهايي روبرو مي شويم كه مي شود از آن ها در شمار بهترين هاي اين مجموعه ياد كرد؛ در آميختگي برتاب هاي جنگ به عنوان بخشي از معضلات زيست بشري و بافت تغزلي شعرهاي "محمد جواد سلطاني" شعري تاثيرگذار بر جا مي گذارد: